In de berichtgeving rond de recente (halsband)parkietentelling wordt gesteld dat de halsbandparkiet zich alleen in de Randstad zou bevinden. Dit is onjuist: uit gegevens op Waarneming.nl blijkt dat deze invasieve exoot het afgelopen jaar in vrijwel heel Nederland is gesignaleerd. Te verwachten is dan ook dat de halsbandparkiet ook buiten de Randstad schade zal gaan veroorzaken.
“De verspreiding is nog steeds beperkt tot de Randstad: Den Haag 5007, Rotterdam 504, Utrecht 69, Amsterdam 3776 en Haarlem 410.”
Bron: www.sovon.nl
Tot 17 januari wordt er door SOVON een telactie uitgevoerd naar de slaapplaatsen van halsbandpakieten en andere exotische parkieten en papegaaien (meer informatie: zie dit Nieuwslog-bericht). In het bericht dat Sovon op haar site heeft gezet, wordt op basis van de tussentijdse resultaten gesteld dat de verspreiding van de halsbandparkiet zich nog steeds beperkt is tot de Randstad: Den Haag , Rotterdam, Utrecht, Amsterdam en Haarlem (zie ook dit Nieuwslog-bericht).
De in de berichten gemelde verdubbeling van de aantallen in de Randstad is al zorgelijk, maar uit gegevens op Waarneming.nl blijkt dat de halsbandparkiet het afgelopen jaar in vrijwel heel Nederland is gesignaleerd, van Middelburg tot Maastricht, en van Maastricht tot Groningen. Weliswaar in kleinere aantallen, maar uit deze waarnemingen blijkt wel dat deze invasieve exoot al op veel meer plaatsen voorkomt dat nu uit de (voorlopige) gegevens van de slaapplaats-telling blijkt. Dit wijst er op dat de soort de potentie heeft om in heel Nederland tot grote populaties uit te groeien.
Dit is een zorgelijke ontwikkeling, omdat de halsbandparkiet schadelijke effecten met zich meebrengt: effecten op de inheemse natuur (met name de boomklever), schade aan de teelt van mais en fruit en de schade aan de gezondheid, door verspreiding van psittacose ofwel de papegaaienziekte. Hoewel het ministerie van Landbouw en Natuurbeheer van deze schadelijke effecten op de hoogte is, stelt de minister dat de soort geen schade veroorzaakt (zie dit Nieuwslog-bericht).
Door de – steeds groter wordende – schade en risico’s die halsbandparkieten met zich meebrengen simpelweg te ontkennen, voelt de overheid zich ook niet geroepen om iets aan het probleem te doen. En dat terwijl bij invasieve exoten een belangrijke wetmatigheid geldt: hoe langer met maatregelen wordt gewacht, hoe moeilijker het wordt om het probleem aan te pakken.
Wat betreft de te nemen maatregelen zou kunnen worden begonnen met het geven van voorlichting aan burgers, om te bereiken dat de parkieten niet meer worden gevoerd. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat deze vogels met name in de winter voor hun voortbestaan afhankelijk zijn van het voedsel dat mensen aan de parkieten aanbieden.