De discussie op de website van Vroege Vogels over de halsbandparkiet heeft ook nieuwe waarnemingen aan het licht gebracht. Die wijzen erop dat deze exoot niet alleen inheemse broedvogels verdrijft, maar ook vleermuizen.

Naar aanleiding van berichten over de slaapplaatstelling van halsbandparkieten (verdubbeling van de populatie in 5 jaar tijd tot 10.000 stuks) wordt op het forum van de website van Vroege Vogels een levendige discussie gevoerd over de schadelijkheid van de halsbandparkiet.

Er is daarbij ook een interessante casus ingebracht, die een schrijnend licht werpt op de concurrentie van halsbandparkieten met inheemse diersoorten. Gedurende acht jaar is er door Gerrit J. Keizer een inventarisatie-onderzoek uitgevoerd bij landgoed De Tempel, gelegen tussen Rotterdam-Overschie en Delft.

Bij het begin van de inventarisatie waren er slechts enkele halsbandparkieten aanwezig, die een oude boom op het landgoed als slaapplaats gebruikten. In een holte van een van de leilindes op het landgoed bevond zich een kolonie met ongeveer 40 rosse vleermuizen. Verder broedde er één paar grote bonte spechten, waren er drie broedpaartjes boomklevers en waren er twee kauwenpaartjes.

De halsbandparkieten begonnen met het in gebruik nemen van de holtes in de leilindes als broedgelegenheid. Gevolg was dat twee jaar later geen rosse vleermuizen meer werden aangetroffen. Omdat in de wijde omgeving geen vervangende slaapplaatsen aanwezig waren, is de populatie vleermuizen door de komst van de halsbandparkieten waarschijnlijk geheel uit het gebied verdwenen.

Toen de halsbandparkieten alle holtes in de leilindes hadden ingenomen, stortten de paartjes die nog geen nest hadden zich in groepsverband op het spechtenpaar en de boomklevers. De kauwtjes waren in het daarop volgende jaar aan de beurt. Na vijf jaar werden geen broedgevallen van spechten, boomklevers en kauwtjes meer waargenomen.

De halsbandparkieten hadden gezegevierd: acht jaar na de start van de inventarisatie werden er op het landgoed meer dan 40 broedparen geteld.