De Volkskrant publiceert een artikel, geschreven door Amanda Kluveld, waarin zij de pastoor groot gelijk geeft dat hij de hostie heeft geweigerd aan een homoseksuele Prins Carnaval. Zij stelt dat de kerk een moreel kompas is, dat naar een ander noorden wijst dan Ploumen wenselijk vindt. Het wijst niet naar het seculier liberale noorden of het hedonistische noorden. Het moreel kompas van de rooms-katholieke kerk wijst naar waarden en normen van de Moeder, de Heilige Kerk.

De R.K.-kerk heeft zijn eigen regels. Geen hostie voor gescheiden mensen, ook niet voor homo’s. Eigenlijk ook geen hostie voor de zondaar, die zijn zonden niet heeft opgebiecht en boete heeft gedaan. Respect en devotie voor God, de RK kerk doet het op haar manier.

Maar de mis kan gewoon gevolgd worden.Ik heb nooit deRK-catechesatie bijgewoond, ik heb de eerste communie niet gedaan. Ook de plechtige communie niet. Ik ben niet katholiek. Niet zo geboren, niet zo opgevoed. Toch ga ik graag naar de mis. Ik ga niet voor de communie. Ik ga voor de spirituele ogenblikken tijdens de mis die mijn hart raken. Het gevoel dat ik dicht bij God ben en mag zijn. Ik ga voor de tradities die honderden jaren, misschien wel duizend jaar oud zijn. De rituelen, die ook al vele mensenlevens langhetzelfde zijn en die mijn verre voorouders getroost en gesteund hebben. De liturgie geschreven door de een of andere genius, ook hij verdwenen in de tijd. Het gezang dat zovele harten verwarmd heeft en goddelijk is. De kunst die aanwezig is in RK kerken en met veel passie door vaak onbekende artiesten is geschapen. Aanwezig in de kerk zijn de gelovigen, katholieke mensen die door middel van hun vrijwilligerswerk andere mensen helpen, er zijn priesters die klaar staan voor hun medemens.

De hostie is voor de ‘uitverkorenen’, voor hen die leven volgens de katholieke leer. Het is ze gegund. Ik dank de priesters voor al het mooie dat zij tijdens een mis weten uit te dragen, ook voor mij, niet katholiek, de hostie niet waardig. Ik ben dankbaar dat ik aanwezig mag zijn, ik voel God’s nabijheid ook zonder hostie.Dankbaar ben ik ook, dat er priesters zijn die nog door willen gaan op deze moeilijke weg, met deze zware missie, zeker in Nederland.

Persoonlijk ben ik er van overtuigd dat de hostie voor iedereenzou moeten zijndie God, door Zijn Zoon, dicht bij zich wil voelen, ongeacht zijn seksualiteit. Respect voor het Heilige Sacrament, liefde voor God, deze meetstaaf lijkt mij belangrijker. God heeft er geen moeite mee, man/vrouw, vrouw/vrouw of man/man. De God van het Nieuwe Testament is Liefde. Jezus is op de wereld gekomen met deze Boodschap, eennieuwe Boodschap.Hij veroordeelt niet, niemand.