In haar veelbesproken glossy rept Gerda Verburg, minister van Natuur, met geen woord over een van de grootste bedreigingen voor de biodiversiteit: de invasieve exoten. Een gemiste kans, want daarmee had ze in één klap een heleboel mensen kunnen informeren over dit onderwerp. Anderzijds is er weinig positiefs te melden over haar beleid in de afgelopen jaren. Ze had de honderdduizenden euro’s voor de glossy daarom beter kunnen inzetten voor intensivering van het exotenbeleid.
Naar aanleiding van de Gerda-glossy maakt een sportvisser op thefishcommunity.com de lezers deelgenoot van zijn frustratie over het exotenbeleid van de minister. Doordat niets te ondernemen tegen de alsmaar groter wordende populatie Amerikaanse rivierkreeften dreigen de visstekken binnen afzienbare tijd te veranderen in bakken stinkend water waar geen vis en geen plant meer te vinden zullen zijn. Hij vraagt de minister indringend om alsnog iets te doen aan dat ‘Amerikaanse sloperskreeftje’.
De
glossy ‘Gerda’ is het nieuws van de dag en zelfs onderwerp van een spoeddebat met de Tweede Kamer. De minister van LNV blijkt 400.000 euro aan belastinggeld besteed te hebben aan een glossy magazine waarin zij en haar ministerie centraal staan. Het blad gaat in op allerlei beleidsvelden van het ministerie, maar wijdt geen woord aan de invasieve exoten. Dit terwijl de introductie van uitheemse planten en dieren een van de grootste bedreigingen vormt voor de biodiversiteit. Daarbij kan de schade ook nog eens onomkeerbaar zijn als de soorten na vestiging niet meer verwijderd kunnen worden.
Het is ook een gemiste kans omdat het grote publiek (dat een belangrijke rol kan spelen bij preventie en verwijdering) vrijwel onbekend is met de problematiek. Vaak hebben mensen zelfs het idee dat die nieuwe soorten een verrijking vormen van de natuur. Als het magazine aandacht besteed had aan het onderwerp, was in een keer een groot deel van de bevolking bereikt.
Anderzijds had Gerda in alle oprechtheid weinig positiefs kunnen melden over de resultaten van het exotenbeleid dat zij de afgelopen drie jaar heeft gevoerd.
Zo is er door het ministerie ruim drie jaar met de branches van tuincentra en dierenwinkels over een convenant om te voorkomen dat exotische waterplanten in de natuur terecht kunnen worden en daar gaan woekeren. Na al die tijd hebben welgeteld vijf bedrijven hun handtekening onder het convenant gezet, dat bovendien naar het oordeel van een grote terreinbeheerder als Natuurmonumenten als volstrekt onvoldoende is gekwalificeerd (zie
dit Nieuwslogbericht).
Al bijna even lang onderhandelt het ministerie met de diervoederbranche om te komen tot import van vogelvoer dat vrij is van ambrosiazaadjes. De hooikoortsplant ambrosia vormt een bedreiging voor de gezondheid van 20% van de bevolking, verdringt inheemse planten en blijkt nu nog invasiever te zijn dan eerder gedacht. Ondanks deze urgente situatie heeft al dat praten nog helemaal niets opgeleverd, gaat de import en verspreiding gewoon door en wordt het steeds moeilijker de planten te verwijderen (zie
dit Nieuwslogbericht).
Voor ongetwijfeld een aanzienlijk bedrag heeft het ministerie de Zoogdiervereniging een onderzoek laten doen naar de risico’s die 38 soorten exotische eekhoorns opleveren voor de inheemse rode eekhoorn. Vervolgens neemt het ministerie de risico-inschatting van de onderzoekers niet serieus, waardoor potentieel schadelijke eekhoornsoorten de kans krijgen zich te vestigen en verspreiden. (zie
dit Nieuwslogbericht).
Is er dan helemaal niets positiefs te melden? Toch wel. De enige invasieve exoot waarbij het ministerie serieus van plan lijkt snel en effectief op te treden om de populatie in een vroeg stadium te verwijderen en herintroductie te voorkomen, is de huiskraai (zie
dit Nieuwslogbericht).
Er is nu 400.000 euro uitgegeven om de schijnwerpers te richten op een minister die demissionair is en een ministerie dat mogelijk binnen afzienbare tijd zal verdwijnen. Met dat geld had de beleidsinzet op exoten (nu slechts één persoon) gedurende twee jaar verdrievoudigd kunnen worden, wat een forse intensivering van het exotenbeleid tot gevolg had kunnen hebben. Weer een gemiste kans.