Bram van de Beek houdt ons – ouderwets – de zonde en het oordeel voor in zijn nieuwe boek. Was religie net een beetje op weg volwassen te worden, via ongebonden spiritualiteit en dankzij het vervagen van dwingende dogma’s, achterhaalde wetten en bizarre voorschriften, zadelt Van de Beek ons weer op met het aloude ‘hel en verdoemenis’. Want daar komt zijn boek ‘Is God terug?’ – als ik de recensie in het Friesch Dagblad mag geloven – toch eigenlijk weer op neer: de zonde en het oordeel terug van weggeweest.

De ‘ik’ die gelooft mag blijkbaar niet belangrijker zijn dan ‘wat’ er geloofd wordt.
God staat centraal, de Mens niet. Maar in de afgelopen decennia hebben dwingende religies juist al te zeer het ‘ik’ ontkend. Goed dat mensen nu juist zelf eens naar binnen leren kijken, daar waar het transcendente huist. God is inderdaad ‘het Absolute en Transcendente, van wie we niets kunnen weten’.

Er moet orde op zaken worden gesteld. Dat wil Van de Beek volgens uitgever Meinema. ‘En dan gaat het niet om allerlei details, maar om de hoofdzaken van het geloof. De kerk is te veel een plek geworden waar mensen religieus of sociaal worden beziggehouden in plaats van geconfronteerd met de heilige God. Tal van projecten zijn gestart om mensen bij de kerk te houden, maar een kerk die geen kerk is, is de moeite niet waard om je schoenen voor aan te trekken. Waar gaat het nu echt om in de kerk?’

God laat zich toch niet kennen op de manier waarop wij dat het liefst willen: als Vader in de hemel die voor ons zorgt. Laat hem dat doen op Zijn manier en laten wij elkaars ‘ik’ intussen versterken door te streven naar rechtvaardigheid en vrede voor iedereen.
God zorgt intussen echt wel voor de rest.
Of je (dat) nu gelooft of niet.

© Paul Delfgaauw
(Ook geplaatst in Trouwcommunities - 30 06 2010)