Als dat zou kunnen. Dan is er toch nog hoop op religie die eindelijk de kinderschoenen ver van zich afwerpt, en niet verder afzakt naar zoiets als ‘herstel’ van Hel en Verdoemenis waarover ik vorige keer berichtte. Dit volwassen inzicht wordt geleverd in het boek ‘Religion and sciencein context. A guide to the debate’ van de Nederlandse natuurkundige en theoloog Willem Drees, hoogleraar aan de universiteit van Leiden.

‘Religie bevat voor hem (Drees, pd) geen absolute of eeuwige waarheden. Daarom kan hij ook onbekommerd stellen dat religie, net als wetenschap, voortdurend verandert door nieuwe inzichten.’ René Fransen van het Nederlands Dagblad, die ik hier aanhaal, is het duidelijk niet met Drees eens.

Een verademing zou ik zeggen, dat we in deze tijd nieuwe inzichten kans geven voor zover deze nog de enkeling in leeglopende kerken kunnen bereiken. Want nieuwe inzichten zijn verboden vanwege wetten en voorschriften, dogma’s en onwrikbaregeloofsbelijdenissen.

Het probleem van Fransen ligt, gelezen zijn recensie, in dat ‘dit soort geloof niet is wat het debat over geloof en wetenschap heeft doen ontstaan. Dit debat ontstaat juist als het geloof in absolute waarheden en een God die meer is dan een sociale constructie, in het spel zijn.’

En daar zit het addertje onder het gras, want creationisme is gebaseerd op de ‘waarheid’ van de Bijbel. Het is dus weer Jezus waarin mensen moeten geloven, en daarmee houdt ieder nieuw inzicht in de religie op. Want Creationisme onderwijzen is hetzelfde als onderwijs geven in de ‘heilsleer’ Kapitalisme, of Communisme als enige waarheid die telt.

© Paul Delfgaauw

© Foto: Fotolia

(Eerder geplaatst in Trouwcommunities, 2 juli 2010)