Opnieuw brengt een Nederlandse artiest een interessant nieuw album uit. Deze week is het de beurt aan Miss Montreal (Sanne Hans en begeleidingsband).

Vorig jaar brak de 25-jarige Sanne Hans door met haar hit ‘Just a flirt’. Dit was zelfs een week lang de zogenaamde ‘MeGielHit’, zodat het nummer elke ochtend van de week gedraaid werd op 3FM. Daarna bracht de zangeres nog een paar minder goed ontvangen nummers uit als ‘This is my life’ en ‘Seven friends’. Tot nu toe kan ze daarom wat mij betreft bestempeld worden als een one day fly. Des te interessanter is het om naar het vervolgalbum te kijken om te constateren of Miss Montreal zich heeft verbeterd om de stap naar de top de Nederlandse popmuziek te kunnen maken of alleen maar dat leuke meisje te blijven van de hit ‘Just a flirt’.

Wat een leuk gegeven is, is dat Sanne Hans en de band in ieder geval veel plezier hebben aan het maken van de muziek, aangezien er op het MySpace profiel van de band bij invloeden staat ingevuld: Wine, beer, fun, friends, guitar… De perfecte mix voor een succesvol begin van een leuke carrière, zou je zo zeggen. Met de instelling zit dus niets mis.

Dan het nieuwe album, welke luistert naar de naam ‘So… anything else?’. Dit stemt mij in eerste instantie tevreden, maar op een andere manier valt dit album me toch enigszins tegen. Dat dit album beter is dan het zelfgetitelde debuutalbum valt niet te ontkennen. Dat de band gegroeid is, is natuurlijk een goed teken, zowel voor de band zelf als voor de gehele Nederlandse popmuziek. Daarnaast is het afgelopen jaar gebleken dat hun live performance ook als een huis staat: een ander belangrijk punt voor een band om succesvol te zijn.

Wat me echter toch tegenvalt, is de muziek op het album en het sfeertje dat het daarbij oproept. Het is een beetje dertien in een dozijn muziek: het klinkt op het eerste gehoor al zo vertrouwd, dat het album mij na drie luisterbeurten eigenlijk al een beetje begon te vervelen. Het album heeft, om in de Nederlandse sferen te blijven, een hoog Ilse DeLange popgehalte. Nummers als ‘Swing the night away’ (wat de eerste single van het album is) en ‘Here without you’ klinken allemaal wel heel standaard, zoals de titels eigenlijk al doen vermoeden. Wel is de videoclip van de eerste single een zeer leuke, met alleen maar zelfgemaakte beelden van Sanne Hans en de band.

Ondanks mijn pessimisme heb ik toch goed nieuws voor de band: deze muziek is op het moment erg in trek bij het grote publiek. Miss Montreal is here to stay, maar of het zich echt aan de top van de Nederlandse popmuziek vestigt is nog maar de vraag. Toch kan ik in een bepaald opzicht gematigd positief over deze ontwikkeling van Miss Montreal zijn. Zeg nou zelf, als je deze vrolijke pop op pakweg Parkpop hoort, dan kan je toch niet stil blijven staan?