Sterker dan een doorwrocht filosofisch atheïstisch pleidooi, noemt de Humanistische Denktank het 48 bladzijden tellende prentenboekje ‘Hoe komen we bij God? vroeg het kleine biggetje’, voor kinderen van 6 tot 9 jaar. Er wordt niets uitgelegd aan kinderen over het atheïsme; er wordt verteld dat ze niets missen zonder God.

In het boek wordt de onzinnigheid uitgelegd van religie en dan vooral van de dogma’s en riten ervan. Het is een boekje voor iedereen ‘die zich niets wijs laat maken’. Dat laatste klopt, kinderen worden er niets wijzer van. Vrijdenkersvereniging De Vrije Gedachte geeft, in samenwerking met uitgeverij De Papieren Tijger, dit boekje uit in Nederlandse vertaling.

Kinderen leren van dit boekje onzin over menselijke communicatie. Een moefti die in het gesprek om geen enkele reden woedend wordt, geeft de kinderen de indruk dat je aan die moslims beter niets moet vragen. Zo leren de biggetjes aan kinderen sluipenderwijs vooroordelen tegen mensen die geloven. Geloven is zo wereldvreemd voor atheïsten dat ze het belachelijk moeten maken. Geen enkele positieve insteek naar mensen die religieuze gevoelens hebben of de spirituele kant van het leven ervaren, nee de wereld is alleen maar materialistisch. ‘Het zijn hier menseneters!’ roept een van de biggetjes geschrokken uit als een bisschop hem het communieritueel uitlegt. De bisschop wordt ook al woedend.

Wat voor een mensbeeld willen atheïsten kinderen bieden? Hoe belachelijk en stupide maken atheïsten zich hiermee? Kinderen opzadelen met een idioot verhaaltje, waarin gelovigen weinig anders in huis hebben dan boosheid, maken vooroordelen los bij kinderen. Alsof atheïsten heilig zijn en nooit boos worden. Alsof je alleen maar met humanisten kan praten over de wereld. Die worden blijkbaar nooit woedend als je aan ze vraagt of ze in God geloven. Nee, die woede zetten ze om in een bizar boekje waar ze kinderen mee indoctrineren.
Het wachten is op een boek waarin het positieve van het atheïsme wordt uitgelegd. Dat zal er wel nooit komen, zo’n sprookje.