
De Amerikaanse band Weezer heeft een nieuw album uit, getiteld Hurley, naar een personage uit Lost. Ik was heel benieuwd naar dit album, vooral omdat ze na het vorige album wel wat goed hebben te maken.
Na het uitbrengen van hun laatste album ‘Raditude’, werden ze tot op het bot afgebrand door alle criticasters en fans. Er werd gesuggereerd dat Weezer over hun top heen was en dat ze de jaren van hun grootste successen nooit meer zouden kunnen evenaren.
In Nederland kennen we de band eigenlijk vooral van de drie bescheiden hitjes ‘Buddy Holly’ (1995), ‘Island in the sun’ (2001) en ‘Pork and Beans’ (2008). Hier in Nederland zijn ze nooit echt goed doorgebroken, getuige hun hoogste plaats in de Nederlandse top 40: een 31e plek voor het hitje ‘Buddy Holly’. In de Verenigde Staten waren ze echter in de late jaren ’90 en even daarna ook nog een van de belangrijkste bands in het alternatieve genre.
De band bestaat op het moment uit zanger/gitarist Rivers Cuomo, gitarist Brian Bell, bassist Scott Shriner en drummer Patrick Wilson. De band heeft echter al meerdere personeelswijzigingen ondergaan.
De band werd in 1992 in Los Angeles opgericht en in 1994 kwam hun eerste, zelfgetiteld album uit (maar beter bekend als ‘The blue album’). Hier stond ook het nummer Buddy Holly op, welke in de VS een grote hit werd en ook voor de internationale doorbraak van de band zorgde. In Groot Brittanie en Australie sloeg het nummer ook vooral bij het grote publiek aan.
In 2001 kwam het tweede zelfgetitelde album uit, beter bekend als ‘The green album’. Dit album wordt over het algemeen gezien als het beste album van Weezer tot nog toe. Daarna ging het kwalitatief gezien alleen nog maar achteruit met de band, met dus als dieptepunt het album ‘Raditude’ van vorig jaar, wat helemaal de grond in werd getrapt.
Ik was dan ook verbaasd en gelijk kritisch dat de band een jaar na deze flater alweer met een nieuw album uitkwam. Dit kon twee dingen betekenen: of de band heeft zich herstelt en komt nu met een goed album of Weezer plaatst zichzelf met de dit album definitief aan de rand van de afgrond.
Wat was ik blij dat de eerste optie de juiste bleek te zijn. Alles wat ‘Raditude’ niet had, heeft de plaat ‘Hurley’ wel. Frontman Rivers Cuomo geeft qua vocalen alles wat hij in zich heeft en het lekkere rauwe randje op de muziek van Weezer is weer helemaal terug. Heerlijk energieke nummers als ‘Represent’, ‘Where’s my sex’ en eerste single ‘Memories’ maken het album helemaal goed. Wat het album echter naar mijn mening helemaal afmaakt is de perfecte (live) cover van ‘Viva la vida’ van de Britse band Coldplay. Als je deze grandioze band op zo’n manier weer te coveren, getuigt dat van grote klasse.
De conclusie van deze recensie is simpel. Weezer heeft gezorgd voor eerherstel en heeft het beste album afgeleverd sinds ‘The green album’. Persoonlijk vind ik dit album misschien zelfs nog wel ietsje beter. Weezer is weer helemaal terug!