Leven na de dood is zuiver geestelijk. Dus is het niet nodig je overleden dierbare twee bussen kleefstof mee te geven voor zijn toupetje. Het enige effect was dat tijdens de crematie de bussen ontplofte en een ovendeur werd ontricht. Een aanstaande engel heeft geen toupetje nodig, als zuiver geestelijk wezen. Want los van het belemmerende lichaam word je langzaam opgetrokken in serene hemelsferen. – Een bericht over de Laatste Dingen, door Dick Schinkelshoek, in het ND.

Een onderwerp waarvan Schinkelshoek vindt dat alle kleur eruit verdwenen is. ‘In het post-christelijke Nederland lijkt zich stilaan een nieuwe consensus te vormen over wat er precies na de dood met je gebeurt. Dit nieuwe besef van leven na de dood lijkt hoopgevend, maar heeft net zo min als het platte materialisme iets te maken met de christelijke hoop.’

Schinkelshoek bespreekt in zijn artikel ‘De laatste dingen’ onder meer ‘De dood leeft!’, de opvallende titel van een recent verschenen bundel ‘Leidse studies’.

Voeg al deze elementen bij elkaar en ze zouden wel eens een voorzichtige eerste indruk kunnen geven van wat de gewone post-christelijke Nederlander anno 2010 gelooft aangaande het leven na de dood. Sinds de verwoestende storm van de secularisatie is Nederland levensbeschouwelijk in verwarring, menen veel theologen. Het beeld dat oprijst – en dat grote delen van televisiekijkend Nederland avond aan avond krijgt voorgeschoteld – is echter verrassend consistent. (Nederlands Dagblad)

Volgens de bekende anglicaanse theoloog N.T. (Tom) Wright gaat het niet om leven na de dood, maar om ‘het leven na het leven de dood’. ‘De verrijzenis van het lichaam op de laatste dag (die vooral de eerste dag zal blijken te zijn). Niet zweven dus in een eeuwige zee van licht, maar wonen op de nieuwe aarde – daar draait het om. Lichamelijk, zoals Christus als eerste niet slechts geestelijk voortleefde, maar lichamelijk opstond.’

Zie artikel: De Laatste Dingen