Tussenruimte. Ik vond dit woord ergens in een tijdschrift. Het kwam direct bij me binnen. Het raakte de essentie van mijn struggle, van ons aller struggle wellicht. Als ik maar genoeg tussenruimte zou hebben…… Wil je weten wat tussenruimte voor mij betekent? Het is de stilte tussen twee activiteiten. Het is de leegte waarin ik even terugkijk naar ’wat er net wel (of niet) is gebeurd’.  Het is de rustige alertheid waarmee ik een vervelend gesprek in perspectief plaatsen. Het is de ruimte voor introspectie. Welke ’leasons learned’ neem ik mee? Het is het moment om mijn succes te vieren.

Maar in de tussenruimte is er ook rust om vooruit te kijken.  ”Doe ik op dit moment de juiste dingen? Zit ik nog op de goede weg? Wat is ook al weer mijn rol en hoe ga ik deze opnemen?” Dit doe ik bijvoorbeeld in de trein, starend naar de wolken. In contact met mijn creativiteit. Even vrij van kaders, mensen, structuren.

Nu heb ik sinds kort een iPhone. Gekregen! Fantastisch natuurlijk. Altijd alles bij de hand, altijd online, handige apps om mij door het leven heen te leiden. Maar nu blijkt dat mijn fantastische iPhone ook een gevaar is voor mijn tussenruimte.  In de trein check ik eerst even mijn mail, ik kijk nog even naar de laatste twitterberichtjes en ik post een berichtje op Facebook of Whapsapp. En voila, daar loop ik dan met een vol hoofd mijn volgende afspraak in. Mijn tussenruimte heeft zich gevuld met doe-dingen…….