Er is sinds eind oktober een nieuw album uit van een internationale act die wat mij betreft soms iets te weinig waardering krijgt: N*E*R*D. Het nieuwe album luister naar de naam ‘Nothing’.

Als er één band niet in een hokje te plaatsen is, is het N*E*R*D wel. De band wordt meestal een hiphop/pop band genoemd. Ik vind deze twee genres al zo weinig met elkaar gemeen hebben dat ik eigenlijk zeg dat die dingen niet samen kunnen gaan. N*E*R*D bewijst echter al een decennium lang het tegendeel. Eigenlijk al sinds hun debuutplaat ”In search of…” uit 2002 ben ik geïnteresseerd in deze band.

N*E*R*D is een vierkoppige formatie uit de VS. De meest bekende kop in deze band is natuurlijk de internationale superster Pharrell Williams. We kennen Pharrell niet alleen uit zijn eigen projecten, maar ook aan grote hiphop artiesten heeft hij zijn diensten verleend, zowel in vocalen als in producties. Zo kennen wij hem bijvoorbeeld van Snoop Dogg (de zanger van het overbekende ”snooooooooop” in ‘Drop it like it’s hot”), maar ook van collaborations met Jay-Z (bv. Change clothes en Frontin’).

Samen met Chad Hugo vormt Pharrell nog steeds het hiphop en producerduo The Neptunes. Zet Sheldon Haley erbij en je hebt N*E*R*D. Sheldon is echter degene die vooral op de achtergrond bij de band acteert. Live doet hij zelfs soms alleen maar achtergrondzang en de meeste tijd eigenlijk niets.

Ondanks dat vind ik N*E*R*D een geweldige act. Ze hebben met Pharrell Williams een ideale frontman: Pharrell is een echte artiest. Niet alleen in zijn hiphop collaborations is hij goed, ook met zijn eigen band is hij een trendsetter in de muziek. N*E*R*D is één van de weinige bands die zich red in de hiphop, dit is toch vooral een individueel genre. Dit heeft misschien ook te maken met het feit dat de hiphop met zoveel genres wordt gecombineerd. Noem het maar op: pop, rock, soul, funk; het is allemaal wel een keer gedaan door de mannen.

Dit brengt mij bij het vorige album. het laatste album vond ik voor N*E*R*D een hoog hiphopgehalte. Denk bijvoorbeeld aan het bekendste nummer Everyone nose (bekendste lyric hieruit: ”All the girls standing in the line for the bathroom!”). Ik was benieuwd of N*E*R*D deze lijn doortrekt, of dat ze weer iets nieuws gingen proberen. Dit is inderdaad het geval! Tot mijn grote vreugde is N*E*R*D weer een beetje zijn roots op gaan zoeken. Ze zitten nu weer een beetje in de hoek van hun vroege albums, die ook een aantal hits hebben opgeleverd (de bekendste is ‘She wants to move’). Enige hiphop is nog wel aanwezig op het nieuwe album (bv. ‘Party people’ met T.I.), maar hier ligt de nadruk niet meer op. Bijvoorbeeld in eerste single ‘Hypnotize u’ zitten veel meer invloeden van de pop en de funk en worden er ook veel met synthesizers gewerkt.

Concluderend is dit een heel lekker album. N*E*R*D blijft voor mij echt een grote artiest en ik kan er nog steeds niet genoeg van krijgen. Pharrell Williams en consorten zijn geweldige muzikanten én producers (dit album is ook weer door Pharrell en Chad Hugo geproduceerd). Nu moeten ze ook in Europa maar eens de credits krijgen die ze verdienen, want dat ze hier in Nederland nog maar twee bescheiden hitjes hebben gehad, is eigenlijk te gek voor woorden.