Zoals gewoonlijk bij belangrijke ontdekkingen kwam het bij toeval op mijn weg. Het duurde zelfs even voor ik inzag dat hier de kans lag voor een mooie toekomst in de zakenwereld.

Natuurlijk praat ik er voorlopig nog nauwelijks over. Er liggen altijd kapers op de kust. Snelle jongens die met lef en een zak zwart geld de markt voor je neus wegkapen. Maar in dit geval ben ik toch wel vrij gerust. Het goud uit China is nog niet echt opgevallen. De handelswaarde wordt nog steeds zwaar onderschat.

Natuurlijk is het goud geen echt goud. De term goud gebruik ik hier om de grote winstmogelijkheden aan te geven. Dat ik er nu, alhoewel nog spaarzaam, kan over praten komt omdat de laatste weken niet heb stil gezeten. Ik heb, zoals dat heet, de markt verkent. Het is even zoeken, maar als je wat vind dan heb je ook wat. En voor belachelijke prijzen. Voor een paar euro hier en een paar euro daar mag ik zeggen dat ik al en flinke voorraad in huis heb. Verder heb ik in alle stilte mijn organisatie opgebouwd zodat ik, zodra de eerste winsten op de bank staan, zelf kan gaan importeren. Niet afhankelijk zijn van de tussenhandel, dat is het geheim.

Deze uitzonderlijke meevaller, uniek in de zakenwereld denk ik, heb ik te danken aan een opmerking van mijn buurvrouw. De schat, als het zover is stuur ik haar zeker een bosje bloemen. Die buurvrouw heeft een partner die gek is op al die nieuwe spulletjes zoals een telefoon, een IPod, een IPad en wat nog meer. Spullen die alleen werken als je soepele vingers hebt om snel over een schermpje te bewegen.

Tot verdriet van mijn buurvrouw, en van haar partner, heeft zij geen soepele vingers. Het kost dus teveel tijd en inspanning om adequaat met die spullen om te springen. “Ik zou mijn vingers moeten kunnen oefenen” verzuchtte ze, na weer een boze opmerking van haar partner omdat ze te laat op een mailtje had gereageerd.

Opeens wist ik het. De oplossing lag hier letterlijk voor de hand.  En omdat er nog veel meer mensen moeten rondlopen met datzelfde probleem, de grijze golf is ook niet meer zo soepel in het handwerk, werden de mogelijkheden mij duidelijk. Met een smoes nam ik afscheid en ik spoedde mij naar huis. Daar lag het Chinese goud dat ik sindsdien koester een dagelijks streel. Mijn Chinese ballen. Ooit gebruikt in een mystieke levensfase om de handen soepel en warm te houden, nu de basis van een nieuwe wereldhandel. Om soepel te communiceren in deze wereld moet je je vingers oefenen. Zo klaar als een klontje. Kijk maar om je heen, waar je ook staat, waar je ook gaat, iedereen schuift met zijn vingers over alle mogelijke schermpjes.

De techniek van spraakherkenning is nog ver van volmaakt. Maar ik weet nu al dat ik in China een enorme hoeveelheid oordopjes kan kopen voor een grijpstuiver.

De wereld om mij heen