Het is afgelopen, ik stop er mee. Uit.
Natuurlijk is het best leuk om thuis achter je scherm spelletjes te spelen. Het is vaak ook heel eenvoudig. Patience is bijvoorbeeld dood simpel.  Geen gezeur meer met die kaarten. Druk op toetsje en spel verschijnt. Verder met de muis de kaarten verschuiven en uitspelen.

Nog tijd voor een spelletje? Weer druk op toetsje. Daar ga je weer. Bijna de volle beschikbare tijd gebruiken om te spelen. Het spel ligt klaar na een druk op het toetsje. Ander spel voor de noodzakelijke afwisseling. Geen probleem. Pijltje op ander spel. Weer toetsje en verder aan de slag met de muis. Zelfs computeranalfabeten zoals ik kunnen het. Natuurlijk zijn er ingewikkelde spelen, met kansberekeningen, stuurmanskunst, muisbeheersing en zo meer. Leuk voor de jeugd die daar de tijd voor heeft. Maar voor mijzelf, en duizenden met mij neem ik aan, totaal niet haalbaar. Nee, geef mij maar die knusse ouderwetse spelletjes in hun computerversie.

Zo was het tot een tijdje geleden. Toen besloop mij opeens de twijfel. Dat kwam nadat ik tijdens een rondje Hartenjagen- tegen-mezelf opeens dacht: “Dat klopt niet, die slag was toch voor mij”. Het vervelende is dat er geen verhaal mogelijk is. Je kunt de slagen niet terug bekijken, gespeeld is gespeeld. Sindsdien ben ik beginnen opletten. Bij patience loopt alles goed, je speelt bijna uit en dan blijkt dat je niet bij de laatste aas kan. Naar je gevoel komt dat toch vaker voor dan normaal kan worden geacht. En ruitenboer blijft ook vaak weg. Terwijl je toch echt 12 klaveren telde en het nu opeens blijkt dat alle klaveren al weg zijn. Zo gaat het bij elk spelletje dat je speelt.

Dus stop ik er mee. Niemand kan mij nog helpen. Niemand kan mij vertellen hoe het nu zit met die spelletjes. Geen enkel bedrijf kan mij de absolute zekerheid geven dat de computer niet vals speelt. Ik heb het niet over dat apparaat, maar over die mijnheer of die mevrouw die een paar lettertjes of cijfertjes of haakjes met opzet zo heeft opgeschreven dat je na twee keer winnen minstens vijf keer moet verliezen om de spanning er in te houden. Maar ik wil de spanning er niet in houden. Ik wil eerlijk winnen. Zolang dat niet kan ga ik maar weer kruiswoordraadselen…trouwens, die vreemde afkortingen die ze tegenwoordig  gebruiken bij die opgaven zijn toch ook geen Nederlands meer..

De wereld om mij heen.