Weet u dat de meeste mensen liegen over hun seksleven? Weet u dat niet? Het is onderzocht en ik heb het ergens gelezen.

Dergelijke onzin kunt u ongestraft gebruiken. In de kroeg, voor of na de vergadering, u mag het zelfs opschrijven, zoals ik nu doe. Niemand kan het tegenspreken. Het klinkt als waarschijnlijk en wat maakt het verder uit. Erger is natuurlijk dat we dagelijks dergelijke uitspraken kunnen lezen of horen verkondigen in de media. Nog erger is dat dergelijke beweringen vaak als uitgangspunt dienen voor beleid. 

In de openingszin van dit stukje is niets gelogen. Het is een open vraag, ik noem geen getallen, seksleven is een ruim begrip en ik omschrijf niet wat ik met seksleven bedoel. Dat er mensen zijn die liegen over hun seksleven zal wel ooit ergens onderzocht zijn en het is best mogelijk dat ik daar ergens iets heb over gelezen.

Verder is die bewering alleen maar onzin. Maar probeer het maar eens tegen te spreken. Het enige tegenargument is dan: Ik heb juist gelezen dat mensen daarover niet liegen. Maar dat is een zwaktebod.

Lees en luister. We worden om de oren geslagen door de commercie en de politiek met beweringen en cijfers die we onmogelijk zo maar kunnen controleren. Als we dat toch zouden willen doen dan bleef er niets anders over dan zelf een onderzoek te laten instellen. Maar een degelijk onderzoek dat hout snijdt kost geld, veel geld. Dus we laten het maar.

Iedereen laat het maar. Het stond immers in de krant, die of die zegt het.Langzaam maar zeker dwalen we af naar een soort enquêtemaatschappij. Het nieuwe excuus is: We hebben het gevraagd, de mensen willen het. Welke mensen willen het? De mensen die wij het hebben gevraagd. Het zal wel toeval zijn maar nog nooit heeft een ernstig enquêtebureau mij om mijn mening gevraagd over een relevant onderwerp. Elke dag stroomt er wel een vragenlijst binnen via de PC. Smeert u roomboter of margarine? Indien u nu een nieuwe auto zou kopen zou u dan kiezen voor diesel, benzine of LPG? Dat soort vragen, ter ondersteuning van de commercie. Daar is niets mis mee. Je doet zoals de meeste mensen en je vult in roomboter en daar mee uit. Maar de onderzoeksrapporten waar de beleidsmakers naar verwijzen gaan over ernstige zaken. Over de organisatie van de samenleving, over het besteden van de rijksmiddelen, het al dan niet aanleggen van wegen. Daarvoor gaat men te rade bij representatieve burgers. Wie dat zijn? Geen idee. Zijn het toevallige passanten, zijn het mensen uit het hele land, behoren ze tot alle leeftijdsgroepen? Weer geen idee.

Wat ik niet begrijp is waarom al die onderzoeksrapporten nodig zijn om het land te regeren. We leven toch in een democratie. Om de zoveel tijd wordt ons de kans geboden om onze mening uit te spreken. Dat doen we door te kiezen voor een politieke beweging. Die beweging probeert onze stem te winnen via hun programma. Daarin staat wat ze de volgende periode van plan zijn om te doen. Via je stem geef je aan of je het daar mee eens bent of niet. Na de verkiezing moeten de winnaars die zaken uitvoeren waar ze voor verkozen werden. Willen ze toch wat anders dan zullen ze moeten wachten tot ze weer naar de kiezers kunnen gaan. Kiezers mogen niet kiezen voor coalities. Dus een coalitie mag alleen die zaken uitvoeren waar ze de toestemming van de kiezers voor hebben gekregen. Zaken waar de coalitiepartijen het niet over eens zijn moeten wachten tot de volgende verkiezing. Is dat te moeilijk voor de politiek? Dan moeten ze hun aanbod aan de kiezer anders formuleren. Dan moeten ze zeggen: als we na de verkiezing met een andere partij in zee moeten gaan dan doen we dat alleen met die of die partij of we doen dat alleen als dat of dat overeind blijft.

Op die manier zal de politiek verplicht zijn om zelf beslissingen te nemen zonder dat ze zich om de haverklap te kunnen verschuilen achter schimmige onderzoeksrapporten die met een beetje geluk door de tegenpartij kunnen worden tegengesproken op basis van andere rapporten.

Is dat onmogelijk en wordt een land op die manier onbestuurbaar? Kijk naar België. Daar heeft men al bijna een jaar geen regering en de zaken lopen prima. De zittende politici nemen nu de beslissingen waartoe ze gedwongen worden en de rest van de problemen waar ze niet uitkomen blijven liggen. Daarvoor zullen ze terug moeten naar de kiezers en dit keer met een duidelijk standpunt. Hoe erg men dat in de politiek ook vindt.

De wereld om mij heen