Een noodkreet van een slapeloze schrijver

Sinds een paar jaar slaap ik slecht(wellicht een slecht geweten?)
Aangezien mijn huisgenoten verkiezen de tijd wel zinvol in bed door te brengen verkeer ik vaak alleen in de huiskamer samen met mijn trouwe viervoeter.
Om toch nog enig vertier te hebben laat ik de televisie aan en jawel elke avond gebeurt hetzelfde.
Na de zoveelste herhaling van DWDD en P&W (tegen beter weten in kijk ik toch wat een zelfingenomen kwasten) ben je toch aangewezen op de commerciëlen.
En getverdemme voordat je het weet wordt je begluurd door een halfaangeklede dame ontsierd met nodige tatoeages (voor alle duidelijkheid ben niet tegen tatoeages maar dit ziet er niet uit) en als het effe kan piercings op alle mogelijke plekken.
Kortom een goed verstaander (eigenlijk lezer in dit geval) heeft maar een half woord nodig om te begrijpen dat ik er niet echt opgewonden van raak.
Ik begon me al zorgen te maken maar een bezoek aan mijn huisarts wees uit dat ik niet leed aan erectiestoornissen.
Verheugd trok ik huiswaarts want ja ik begin toch op leeftijd te raken en uiteindelijk worden diverse lichaamsfuncties toch minder.(heb tegenwoordig ook al een leesbril)
Maar ik dwaal af terug naar mijn 06-dames.
De eerstvolgende avond zat ik verwachtingsvol voor de buis.
En jawel hoor na enige tijd verscheen de eerste halfontklede mutant met grote ogen keek ze mijn huiskamer in.(moest meteen aan mijn overleden labrador denken)
Ze sliste (kan ook niet anders met zo’n grote piercing) bel je me schatje? Terwijl ze met een mobieltje bevallig zwaaide en de met andere hand een borst ontblootte.
Ik zat me helemaal kapot te peinzen als ik jou bel waar moeten we het dan over hebben?
Politiek? De relativiteitstheorie? De zin van ons bestaan? Ik kon geen geschikt onderwerp bedenken.
Maar gelukkig iemand was me voor en madam begon bronstig met haar derrière naar de camera te draaien.
Waar zouden ze het over hebben? De dame van de voice-over wist me te vertellen dat ik een 06 nummer kon bellen en dat ik dan mee kon luisteren.
Dat ging me nou weer even te ver het is onbeschoft om gesprekken af te luisteren vind ik niet netjes.
Er over fantaseren is tot daar aan toe maar meeluisteren nee dank u.
Op een andere zender bood een oma zich aan, begrijp me niet verkeerd iedereen heeft recht om aan zijn of haar gerief te komen maar daar hoef ik toch niet mee geconfronteerd te worden?
Je kunt ook de TV uitzetten natuurlijk helemaal gelijk maar het blijft een treurig beeld van 5 of 6 zenders die allemaal dezelfde narigheid uit zenden.
Kan het niet anders?