Een briefje voor de Inspecteur nou ben ik het zat

Hedenochtend mocht ik van u verpakt in de karakteristieke blauwe enveloppe uw jaarlijks schrijven ontvangen.
Het gevaarte stak half uit de brievenbus (ik vermoed dat de postbode op halve kracht werkt, of een part timer is)
Mijn eerste reactie op het blauwe gevaar was gewoon negeren niet naar kijken.
Helaas won mijn nieuwsgierigheid het van mijn wantrouwen dus met trillende hand heb ik het blauwe gedrocht geopend.
Mijn eerste reactie was een lacherig’dit kan niet waar zijn’ wat al snel overging in een woede.
Daarom stel ik mijn vraag maar aan u op de man af ‘BENT U NOU HELEMAAL VAN DE RATTEN BESNUFFELD?’
Hoe haalt u het zich in uw hoofd ben ik slachtoffer geworden van de pluk-ze wetgeving?
Waar zijn we nou helemaal mee bezig meneer de inspecteur.
Uw aanslag kan en wil ik niet betalen en maak dan ook bezwaar op twee religieuze gronden.
Ik heb in gauwigheid uitgerekend dat als ik een krantenwijk neem ik tot 2046 door kan lopen om deze potsierlijke heffing te kunnen voldoen. (is wel exclusief de nieuwjaarsfooi) en als ik tot 2089 doorloop dan kan ik die gotspe van een voorheffing ook voldoen.
Makkelijker kunnen we het niet maken ammehoela.

Derhalve teken ik bij deze officieel bezwaar aan en wel op de volgende religieuze gronden.
de Christelijke
Er staat namelijk geschreven geeft des Heeren, des Heeren deel.
En hoeveel was dat? Juist een tiende deel, 1/10 of zo u wilt 10% .
Dus 10% daar wil ik mij aan confirmeren maar niet die belachelijke 55%.

Het volgende bezwaar dat ik bij deze indien is die zogenaamde belachelijke wettelijke rente.
Bij deze beroep ik mij op de islamitische wetgeving.
Er staat in de koran geschreven ‘gij zult geen rente heffen’
Dus daar doet Azijnpisser ook niet meer aan mee.

Voorts wil ik u wijzen op het volgende.
Aangezien ik over een zeer zwakke lichamelijke constitutie beschik.
En met name mijn hart in een zeer deplorabele staat verkeert.
Wil ik u vriendelijk edoch zeer dringend verzoeken mij verder te verschonen van die blauwe bombrieven.
Het effect van deze blauwe misbaksels hebben op mijn gezondheid een werkelijk desastreus effect.
Ik ga er toch wel van uit dat u over enige compassie beschikt en gehoor geeft aan mijn verzoek.
Al schrijvend vraag ik mij het volgende af, durft u te vertellen op een verjaardag dat u bij de fiscus werkt?
Wanneer heeft u besloten dat u bij de belastingdienst wilde gaan werken?
Ik bedoel was dat een jongensdroom? (ik ga later bij de belastingdienst werken)
U had toch ook ooit ambities?
Aangezien ik er toch vanuit mag gaan dat u akkoord gaat met mijn bezwaarschrift, persoonlijk zie ik in alle redelijkheid geen enkele grond voor een afwijzing.
Tevens ga ik er vanuit dat u gehoor geeft aan mijn verzoek om mij verder te vrijwaren van verdere ‘blauwe post’
Rest mij verder niets anders dan u te bedanken voor u medewerking.
Het ga u goed!