Als je op een tropisch warme zaterdag tegen lunchtijd op een terrasje zit, koffie of vruchtensapje bij de hand, en je kijkt rustig keurend om je heen, dan valt het altijd tegen. Het is duidelijk dat de dames en heren op de catwalk een uitzondering vormen en dat de gewoner medemens van geen kanten op deze beroeps heen en weerlopers lijkt.
Het is dan ook ten enen male onduidelijk waarom men deze mannequins modellen noemt. Voor wie of wat? Nou ja, mogelijk om bij een bezoek aan de plastische chirurg een foto voor te leggen en te zeggen: zo iets had ik gedacht. Waarop de meester snijder aandachtig naar de foto kijkt en denkt: dat had je gedacht. De knip en plak specialist legt dan schaar en spuitjes klaar, wet zijn messen en zegt tegen zijn assistente: een modelletje vier lijkt me wel haalbaar.
Zo een verbouwing valt altijd tegen. Dat is logisch. Zodra je je voordeur een nieuw verfje geeft valt het maar eerst op dat de rest van het huis ook wel een behandeling kan gebruiken. Nu kan je wel stukken en beetjes blijven bijwerken maar dat geeft alleen maar duidelijke littekens. Stevig plamuren helpt nog wel even maar na een tijdje gaat het evenwicht verloren. Het geheel gaat er dan uitzien als een frisse bovenetage op een wankele fundering. Dan kan je nog wel een stevig balkonnetje zetten om het oog niet teveel naar beneden te laten afglijden maar de recente geschiedenis leert ons dat zo een balkon opeens naar beneden kan komen. Te zwaar voor de versleten aanhechting.
Duidelijk is dat op zo een warme zaterdag de wereld bestaat uit smakeloze esthetici en bijna-naturisten zonder spiegel.
Het zijn geen gedachten om vrolijk van te worden. Dus ga je maar eens op huis aan.
Het spiegelbeeld dat je hier en daar vanuit een uitstalraam tegen beter weten in toegrijnst, maakt alles er niet beter op. Aarzelend draai je de sleutel in het slot en stap je binnen. De lunch staat klaar. Je kijkt naar je partner en je denkt “gelukkig is alles nog zoals vanouds en op de vertrouwde plek” Die vaststelling geeft rust. Een rust die je nodig hebt op zo een verhitte zaterdagochtend.
De wereld om mij heen.