Mijn beste sollicitatiebrief, al zeg ik het zelf

Geachte meneer de directeur,

Naar aanleiding van uw annonce van jongstleden ochtend in mijn favoriete ochtendkrant reageer ik met een meer dan groot enthousiasme.
Zonder mijzelf direct op de borst te slaan durf ik bij deze te stellen dat ondergetekende de ideale kandidaat is ter opvulling van de ontstane vacature ten uwer burele.
Zie ik u al verheugd knikken? Bespeur ik al iets van die moet ik hebben?
Mooi want beste meneer de directeur het is geheel wederzijds.

Natuurlijk moeten we het nog wel hebben over de invulling van de taken en mijn wensenpakket.
Maar gelet op het bedrijfsprofiel en mijn aimabele instelling komen we daar best wel uit.
Ik zeg u meneer de directeur het is een’ match made in heaven’
Ja u ziet ik spreek ook nog een woordje over de grens.

De reden dat ik solliciteer op deze functie is feitelijk eenvoudig.
Toen ik uw advertentie las was er een woord dat direct op mijn netvlies bleef branden.
Ik wist het zeker dit is mijn droombaan, dat ene woord zoek ik al jaren bij een werkgever.
U plaatst het plompverloren in uw advertentie, u moet eens weten hoe geroerd ik ben.
En meneer de directeur laat ik daar geen doekjes om winden, dat is niet eenvoudig om mij te roeren.
Ik wist het zeker u wordt mijn werkgever, mijn capo di tutti capi .
Mijn besluit staat vast, ik heb voor u gekozen.
Dat moet u als toekomstig werkgever toch enigszins strelen dat ik geen enkel voorbehoud maak en gewoon voor u kies.
Dat maak je tegenwoordig wel anders mee, niet toch?
Ik hou er niet van een slijmerige brief te sturen, u de stroop aan de mond te smeren.
Dat is en naar ik hoop bent u dat met mij eens, beneden een ieders waardigheid.
Maar het moet vermeld worden een personeelsadvertentie met zoveel brille kom je niet vaak tegen.
En natuurlijk die verwijzing van die o zo belangrijke eigenschap die een werknemer dient te hebben.
Volmondig zeg ik u bij deze die eigenschap heb ik, er zijn natuurlijk meer mensen die zeggen dat ze het hebben maar ze hebben het niet.
Dat is een categorie mensen die een zichzelf niet kennen ze leven slechts een leeg en treurig bestaan.
Is het niet zo dat zelfkennis de weg opent naar echte kennis?
Het is niet mijn gewoonte de medemens te bekritiseren maar wie de schoen past trekke hem aan.
Het doet me deugd dat ik u ook nog enig inzicht kan verschaffen in mijn ietwat filosofische levenshouding.
Uiteraard kan ik nu een prachtige lofzang houden over al mijn kwaliteiten.
Maar laten we elkaar als volwassen kerels recht in de ogen kijken.
U weet dat het daar niet om gaat en ik weet dat ook.
Ik heb waar u om vraagt, in overvloed kan ik u ter geruststelling benadrukken.
Derhalve laat ik de rest achterwege daar komen we samen toch wel achter.
Neen u zoekt en u heeft gevonden jawel u leest nu zijn sollicitatiebrief.

U vraagt om een kandidaat met gevoel voor humor.
Wel die heb ik meneer de directeur in alle soorten en maten.
Van eenvoudige dijenkletsers tot diepzinnige doordenkers bij mij bent u aan het goede adres.
Heerlijk zo’n werkgever die ook aan humor denkt.
Ik hoop dat u zelf ook een beetje grappig bent, ik vind dat namelijk heel stimulerend werken.
Fijn dat u uw werknemers de ruimte geeft om grappig te zijn.

Ik ben namelijk ooit ontslagen door een werkgever zonder gevoel voor humor.
Ik had een scheetkussen tijdens het managementoverleg op zijn stoel gelegd, ik kon meteen gaan.
Weet u wat ook leuk is, de hoorn van de telefoon van je collega insmeren met 1-seconde lijm en hem dan opbellen, dat is altijd brullen.

Bij mijn huidige werkgever is het ook al treurnis alom.
Teneinde wat humor in de zaak te brengen had ik vorige week een moppenmiddag georganiseerd.
Om een lang verhaal wat korter te maken er kwam geen hond.
Begrijpt u nu hoe verheugd ik was toen ik uw advertentie las?
Ik stel voor dat ik volgende week donderdagmiddag bij u langs kom, dan kunnen we meteen spijkers met koppen slaan.

Beste meneer de directeur ik heb nog een klein vraagje, zal ik tijdens het sollicitatiegesprek mijn clownspak aantrekken?

Met de meest vriendelijke groet en hoogachting,

Uw toekomstig werknemer,

Azijnpisser