Tot mijn verbazing staat er vandaag (maandag 27.06) een pagina grote advertentie in de krant tegen de bezuinigingen op Kunst en Cultuur.

Niet de advertentie wekt mijn verbazing, wel de naam van sommige personen en instanties die deze advertentie hebben laten plaatsen. Veel van de leden van deze organisaties behoren tot de grootverdieners en de bonustrekkers.

Het zou deze grootverdieners sieren indien ze een initiatief zouden nemen dat hun ook geld kost. Daarmee bedoel ik niet het aankopen van een kunstwerk (hoe welkom dat soms ook is voor een kunstenaar) omdat zoiets toch een vorm van investeren is.

Laat deze dames en heren uit de bonussen cultuur met een hart voor de Cultuur afspreken dat ze gedurende een aantal jaren de helft van hun jaarbonus zullen schenken aan een kleinschalig artistiek initiatief. Vele kleine organisaties komen een heel eind met een dergelijk bedrag. Daarbij praten de dames en heren dan over hun eigen geld en niet over de algemene middelen van de overheid. Natuurlijk zullen er tegenwerpingen komen tegen dit voorstel. Velen zullen aanvoeren dat ze al veel geld besteden aan Kunst en Cultuur. Daar twijfel ik niet aan, Via hun bedrijven en organisaties werden heel wat initiatieven gesteund. Dat zit mee verrekend in de reclame kosten  en levert nog voordelen op bij de belastingen.

Voor zover ik weet is de enige persoon van de lijst die al jaren investeert in jonge artiesten Joop van den Ende. Toevallig iemand die het artiestenvak van binnenuit kent, die zichzelf via kleinschalige producties heeft opgewerkt en dan nog in een genre waar de meeste upper crust bedrijfsmensen hun neus voor ophalen.

Bij grote kunstmanifestaties met een glas champagne in de hand duidelijk aanwezig zijn is iets anders dan uit eigen buidel geld ophoesten om kunstenaars de kans te geven om hun vak uit te oefenen.

Als de zorg voor de kunst en cultuur echt zo groot is heb er dan iets voor over en leg de last weer niet in de eerste plaats bij de gewone belastingbetaler. Roep de medegrootverdieners en bonustrekkers op om zelf een duit in het zakje te doen,

Sta naast de politiek en zeg : “Het zijn moeilijke tijden, wij begrijpen dat er weinig geld beschikbaar is. Nederland, geen zorg. Wij hebben de middelen en wij houden het schip drijvend, minstens tot de tijden beter zijn. Misschien vinden we het wel zo leuk dat het een tweede gewoonte wordt.

De wereld om mij heen