Jaren geleden zei een wijs man tegen mij: “Het probleem is niet dat we te weinig lezen, het probleem is dat we teveel vergeten. Daarom is het dom om niet steeds pen en papier bij de hand te hebben als je zit te lezen, klaar om aantekeningen te maken.” Ik ben een brave en gehoorzame leerling en ik doe dat dus. Daarom ligt mijn werktafel dan ook altijd vol met papiertjes en krantenknipsels. Als de opmerkingen van mijn liefhebbende echtgenote wat al te dwingend worden besluit ik, om de zoveel tijd, om wat orde aan te brengen in mijn verzameling. Die orde bestaat er voornamelijk in dat ik heel wat papiertjes weg gooi. Het probleem is niet alleen dat we veel vergeten, het probleem is ook dat we steeds fout in schatten wat later nog wel eens van pas zou kunnen komen. Daarbij komt dat ik nooit een prijs heb gewonnen in schoon en leesbaar schrijven zodat heel wat aantekeningen verdwijnen omdat het gewoon onleesbare kribbels zijn geworden. Blijft dan over vooral een voorraadje krantenknipsels over onderwerpen die mijn verbazing hebben gewekt, of mijn ongeloof, of waar ik bij dacht: daar wil ik nog wel eens iets over schrijven.

Daarom zit ik nu en staar naar een hoop krantenknipsels. Boven dat stapeltje zweeft maar één gedachte: waarom wou ik hier ooit iets over schrijven? Het stapeltje is voornamelijk een illustratie van de vergankelijkheid van het belang van een nieuwsbericht.

Neem nou volgend bericht “Man gaat niet vaker vreemd dan vrouw”. Stond onder een vrij prominente titel op zeker ogenblik in de krant. De eerste reactie die bij mij los komt nu is: waarom zou ik dat willen weten? Wat is de relevantie van een dergelijk bericht?

In mijn eenvoudig wereldbeeld zijn de manmensjes en de vrouwmensjes, op een paar onderdelen na, aan mekaar gelijk. Ze roken, ze drinken, ze vloeken, ze lachen, ze flirten, ze schelden. Als we er dus van uit gaan dat er in onze samenleving vreemd gegaan wordt, dan gaan ze dus vreemd. Niet allemaal. Maar ze roken ook niet allemaal, ze drinken ook niet allemaal.

Trouwens het is een wat merkwaardige uitdrukking: vreemd gaan. Je gaat niet vreemd, dan ga je naar mijn gevoel naar de hoeren. Je gaat naar iemand die je kent en je hebt daar sex mee. Als je naar iemand gaat en je hebt daar geen sex mee is dat dan niet vreemd? Daar ben ik nog niet zo zeker van. Dat kan zijn omdat de gelegenheid er niet voor is, omdat het slecht uitkomt, omdat die bekende nee zegt, omdat je dronken bent, omdat je niet mag roken en je altijd wilt roken daarna, waarom zou dat allemaal minder vreemd zijn dan wel sex hebben. Hier stelt zich dus de vraag waarom je naar iemand gaat of waarom iemand naar jou toekomt.

Overspel plegen is ook zo een vreemde term. Je moet jurist zijn om zoiets te bedenken. Alsof het om het element spel gaat en dat je zoiets dan doet omdat het thuis neerkomt op werken.

Mannen doen het dus niet vaker buiten huis dan vrouwen. Zegt dat iets over de sociale positie van de vrouw? Heeft de vrouw door deze vaststelling nu een nieuwe status bereikt. En hoe ligt de verhouding gelovigen/niet gelovigen in deze?

Komt deze gelijkheid vaker voor bij allochtonen dan bij autochtonen? Heeft de veranderde samenstelling van de Nederlandse bevolking nog invloed gehad op de eindvaststelling? Hoe zit dat per leeftijdscategorie. Speelt het feit dat vrouwen gemiddeld ouder worden hierin ook nog een rol.

Hoe kom je trouwens tot zo een vaststelling. Verstuur je vraaglijsten naar echtparen? Hou je rekening met de mogelijkheid van overdrijven of bluffen?

Wat doe je met stellen die wel een relatie hebben, maar niet getrouwd zijn?  Of telt “vreemd gaan” daar niet?

Misschien heb ik het berichtje bij gehouden omdat ik mij stoorde aan de voor mij volkomen onzinnigheid van een dergelijk onderzoek. Wat is de relevantie van zo een rapport? Wat gebeurt er met de eindresultaten van zulke onzin?  Op welke manier wordt de samenleving, die ook voor dit soort nietszeggende onderzoekingen centjes moet betalen via de belastingen, hier beter van. Nu ben ik ruim denkend genoeg om aan te nemen dat de wetenschap over mogelijke onderwerpen onderzoekingen moet doen. Maar wat ik dan toch weer mis bij zo een rapport is: waarom wordt zoiets uitgezocht, wie is daar nieuwsgierig naar, wie krijgt een diploma of een beurs op basis van een rapportage dat hoofdzakelijk grapjes aan de bar genereert.

Blijft de vraag waarom ik dat berichtje heb bijgehouden. Om er iets over te schrijven?

Wat een onzin..

De wereld om mij heen.