Afgelopen week verscheen er weer in bericht in de kranten over een rapport in verband met het seksuele leven van de Nederlander. Inhoud van het rapport  “Al willen we meer, we doen HET te weinig.”  Het was voor mij al een hele ontdekking dat daar voor de seculiere burger een norm voor bestaat. De gelovige Joodse medeburger grijpt in geval van twijfel naar de Misjna, de joodse wetboeken, en leest daar :” Handenarbeiders, tweemaal per week. Kameeldrijvers, eenmaal per dertig dagen. Zeelieden, eenmaal per zes maanden.” Dat is duidelijk. Daar heb je wat aan.  Volgens de onderzoekers, die van de norm voor handarbeiders uitgaan, haalt de gemiddelde Nederlander niet eens het vooropgestelde ideaal van twee maal per week. Zij komen terecht op 1, en nog wat.

Onduidelijk is of het gaat om een gemiddeld dat zwaar onder druk staat van de geheel onthouders en of dat gebroken getal misschien wordt veroorzaakt door personen die voor het zingen de kerk uit gaan. Maar die 2 ligt dus niet in ons bereik. Al willen we wel, HET wil niet lukken. Te druk?. Lijkt me een zwak argument. Het moet toch mogelijk zijn om rond de computer met een beetje fantasie een paar aardige standjes te ontwikkelen. Zo krijgen woorden als Facebook, Twitter, Youtube en Internet een hele nieuwe lading.

Te moe? Volgens een ander rapport staat het op internet stijf (ongewild grapje) van de handel in Viagra. Met hele dozen gaan die pillen de deur uit. Wat doen al die kopers daar dan mee? Weten ze soms niet hoe ze die dingen moeten gebruiken? Krijgen ze er geen handleiding bij (idem grapje). In ieder geval is het niet alleen in de economie dat er in Nederland een dip zit.

Sinds eeuwen zijn we niet zo vrijgevochten op seksueel gebied als nu. Je kunt elke leesportefeuille vullen met de meest naakte pornografie die er bestaat en het nog altijd lectuur voor het hele gezin noemen. Een kind van 10 kan een grap vertellen waar je vroeger voor uit de Ouderlingenbond werd gezet. En hij begrijpt nog wat hij zegt ook, wat je niet over alle vroegere leden van de Ouderlingenbond kan zeggen.

Om een zakcentje te verdienen staat Ma in haar vrije tijd te paaldansen (idem grapje), maar Pa komt er niet van onder de indruk.

Onduidelijk is ook nu weer in het rapport over wat er moet ondernomen worden om al die gewone Nederlanders HET twee keer per week te laten doen. Minstens. De handen uit de mouwen zal in dit geval niet helpen vrees ik en de hand aan de ploeg lijkt mij een ongepaste kreet. Misschien moeten we het vreemd gaan van het vorige rapport nog een keer beter bestuderen. Maar het is al zo druk op de Nederlandse wegen. En je kunt niet de hele tijd onderweg zijn ter wille van het goede doel.

De omroepen inschakelen zou een middel kunnen zijn. Een soort Masterchef wedstrijd. Of een ter land ter zee en in de lucht. Om de sleur uit HET te halen. Zodat HET weer fris en modern oogt. Zegeltjes kleven wil in Nederland ook nog wel eens helpen, maar wat moet dan de bonus worden.

HET is duidelijk een probleem. Maar niet voor mij. In plaats van met neergeslagen ogen door de straten te sloffen kan ik nu fier rechtop rondlopen, ieder recht in de ogen kijken en denken : “Jij dus ook niet….

De wereld om mij heen.