Je hoort steeds vaker over mensen (veelal tienerjongens) die verslaafd zijn aan het spelen van computerspelletjes. Een paar dagen geleden nog stond er op de website van de Telegraaf een artikel over verslaving aan Angry Birds. Bijna dertig procent van de gebruikers denkt dat ze eraan verslaafd zijn.
Bovendien heeft twaalf procent het spel van hun telefoon verwijderd omdat dat de enige manier voor ze was om er van af te komen. Nog eens twaalf procent heeft dit overwogen, maar uiteindelijk toch niet gedaan. Bij hun zet de verslaving zich dus voorlopig nog voort. Maar wat is het nou aan Angry Birds (en vele andere spelletjes) dat zo veel mensen er verslaafd aan raken?
Er zijn natuurlijk een hoop persoonlijke factoren die mee spelen. De ene persoon raakt wel game verslaafd, terwijl de andere er geen moeite mee heeft om het spel uit te zetten. Toch zijn er een aantal eigenschappen die de meest verslavende spelletjes met elkaar gemeen hebben. De twee belangrijkste zijn:
Ten eerste zijn er een hoop spellen die je niet uit kan spelen. Voor Angry Birds worden er bijvoorbeeld steeds meer nieuwe levels aangemaakt. Ook zijn er spellen die bestaan uit grote ‘virtuele werelden’ waarin je rond kan lopen. Deze spellen worden vaak online gespeeld en lopen 24 uur per dag door. Ook deze spellen hebben vaak geen einde; je kan blijven spelen zolang je wilt. Hierdoor is het mogelijk om het spel vaak en lang achter elkaar te spelen, zonder dat je ooit het einde bereikt. Dit maakt het erg moeilijk om ermee te stoppen. Er is namelijk geen natuurlijk afbreekpunt.
Een eigenschap die Angry Birds niet bevat, maar veel andere verslavende, zoals World of Warcraft, spellen wel. De spellen worden online gespeeld, waarbij meerdere mensen moeten samenwerken om gezamenlijke doelen te behalen, zoals het voltooien van missies. Hierdoor ben je afhankelijk van andere mensen, maar zij ook van jou. Dit maakt het moeilijker om te stoppen met spelen. Als jij stopt, kunnen de anderen immers ook niet verder, wat ervoor kan zorgen dat je je schuldig gaat voelen en toch door blijft spelen.
Naast deze twee belangrijkste factoren spelen er ook nog zaken mee, zoals de mogelijkheid om door veel te spelen je spelpersonage te ontwikkelen, speciale krachten te verdienen en zeldzame voorwerpen te vinden. Ook spellen die je het gevoel geven dat je er zelf veel controle over hebt (en waarbij het hebben van geluk dus niet zo’n grote rol heeft) zijn vaak erg verslavend.
Dus voor mensen die het gevoel hebben dat ze snel verslaafd kunnen raken aan het spelen van computerspelletjes is het waarschijnlijk het verstandigste om dit soort spellen te vermijden. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.