De verschrikking van de tsunami en daarna de aardbeving die erop volgde in Japan zal het Japanse voor altijd bij blijven. Maar ook de verhalen van de reddingswerkers die tussen de puinhopen zochten naar slachtoffers hebben allemaal hun eigen verhaal. In een van die zoektochten die verteld werden kwam een “ waargebeurd verhaal naar boven”.

Toen de reddingswerkers langs een huis kwamen zagen ze door een kier een vrouw voor over gebogen met haar handen steunden op een object. Haar rug was gebogen en haar hoofd bebloed doordat het huis was ingestort. Men had nog gehoopt dat er een reactie kwam van de vrouw. Een reddingswerker lukte het met zijn hand de vrouw aan te raken. Hij hoopte dat deze vrouw nog in leven zou zijn. Echter, het koude en stijve lichaam vertelde hem dat ze dood was. Men ging weer verder zoeken naar overleefde mensen onder de puinhopen.

Ondanks dat de reddingswerkers verder gingen kwamen ze toch later terug naar het huis van de dode vrouw. Hij knielde voor de tweede keer neer en gebruikte zijn handen door de smalle spleten zoekende onder het dode lichaam. Plotseling ontstond er een opwinding onder de groep. Onder het lichaam lag een 3 maanden oud jongetje verpakt in een bloemrijke deken onder het dode lichaam van zijn moeder.

Wanneer haar huis viel, gebruikt ze haar lichaam als bescherming voor haar zoon. De kleine jongen was nog rustig aan het slapen toen de teamleider hem had gevonden. Nadat de arts de kleine jongen had onderzocht zag hij dat er een mobiele telefoon in de deken lag met een Sms-bericht op het scherm. Hij las het bericht hard op. “Als je dit overleeft, moet je niet vergeten dat ik van je hou.”