Orange Pictures

Coen Moulijn overleed precies een jaar geleden. Vele Feyenoord-supporters herdenken de legendarische linksbuiten. Tijd voor een anekdote over Moulijn, aansluitend met een fraaie tribute.
Allereerst belangrijk om te benadrukken: dit verhaal komt uit de biografie van Coen Moulijn. Dat is uitgegeven door de Buitenspeler/Voetbal International. Zo, dat waren de formaliteiten…laten we nu maar beginnen.

In het seizoen 1969-1970 brengt het Rotterdams Nieuwsblad columns uit van Moulijn. Dat gebeurt voor en na de wedstrijden van Feyenoord. Als de Rotterdammers meteen na een Europese wedstrijd terugvliegen probeert een journalist vragen te stellen aan Moulijn. Dat valt niet mee. Moulijn, die steevast rechtsbacks opzocht zonder enige vrees, had vliegangst. Hij was in goed gezelschap, want ook Wim Jansen en Cor Veldhoen hadden last van deze fobie. Waarschijnlijk kozen ze daarom om steevast met z’n drieën op een rijtje te zitten.

En daar sta je dan als journalist, je wil vragen stellen aan Moulijn. Dat valt natuurlijk niet mee als er nog twee andere spelers aan het meeluisteren zijn. Dat ging ongeveer zo. “Vond je die 0-0 bij Legia de terechte uitslag”, aldus de journalist vanuit het gangpad, half gebogen over Jansen en Veldhoen.

“Intelligente vraag, zeg”, antwoordde Wim Janssen. Veldhoen haakt in: “Je hebt die wedstrijd toch zelf gezien?” Moulijn zwijgt.

Poging 2
Verslaggever: “Hoe schat je bij de return de kansen in?
Jansen: “De vragen worden er niet beter op….”
Veldhoen: “Coen denkt dat we met 6-0 verliezen”
Wederom zwijgt Coen.

Nou dan nog maar een poging.
Verslaggever: “Wat is je mening over….”
Moulijn onderbreekt de journalist: “Het heeft nou lang genoeg geduurd. Schrijf maar wat op joh”

In het verschiet ligt de wedstrijd tegen Vorwärts in Oost-Berlijn. Het veld is spekglad. Uiteraard is de journalist ook aanwezig. Ernst Happel vraagt aan hem: “Der koeloem van der Coentje al gemacht?”
“Zelfs al doorgebeld”, antwoord hij. “Schade.” “Hoezo?” “Zu lienk.” Stond de journalist met een primeur in zijn handen. Happel passeerde Moulijn, vanwege de ijsvlakte. De verslaggever loopt naar Moulijn toe: “Je speelt morgen niet, he?” De linksbuiten wist op dat moment nog van niets en antwoorde verontwaardigd. “Hoe kom je daar nou bij? Ik, als lichte jongen, kan op zo’n veld juist uitstekend uit de voeten. Natuurlijk doe ik mee, zeker weten!.”

Nou, Moulijn deed mooi niet mee. Op de persconferentie liet Happel weten dat Coen op eigen verzoek heeft aangegeven niet mee te willen spelen. “We moeten toch maar een ander stukje maken”, zei de gepasseerde speler.

In hetzelfde seizoen reikt Feyenoord tot de finale van de Europa Cup I. Ghostwriter Vente verwacht enorme drukte na de wedstrijd tegen Celtic, dus hij werkt van tevoren al twee versies uit. Eentje vol vreugde en eentje met ‘verdriet’. Een soort rollenspel: tien minuten over de vreugde van het winnen van de Europa Cup I winnen praten, en tien minuten over het verliezen daarvan. Er was alleen één klein addertje onder het gras: Vente hield geen rekening met een gelijkspel.

Al zwetend moet hij op de tribune hebben gezeten toen het na negentig minuten nog steeds 1-1 stond. Maar gelukkig was daar Ove Kindvall nog, die niet alleen Vente redden maar ook voor Nederlands succes zorgde. Moulijn glundert tegen zijn schrijver: “Wat heb ik je gezegd? Allemaal uitgekomen!”

Tribute Coen Moulijn: