Om de wereld in 2012 een stukje mooier te maken, zullen we oog moeten krijgen voor de tijd waarin wij leven en de mogelijkheden die deze voor ons – ‘als mensheid’ – in petto heeft. Aangezien wij met z’n allen vorm geven aan de tijd zal het ons allereerst duidelijk moeten worden waar het in onze tijd om draait, alvorens daar grip op te kunnen krijgen.
Wat dat eerste betreft kan er zo langzamerhand geen misverstand meer over bestaan dat onze tijd draait om de mensenrechten. Dat blijkt onder andere uit het feit, dat het schenden van die universele rechten wereldwijd heftige reacties oproept. Sprekende voorbeelden daarvan waren in 2011 de Arabische Lente, de Spaanse 15-meibeweging of Movimiento 15-M van de Indignados en niet te vergeten de wereldomvattende Occupy-beweging.
Het afgelopen jaar kan dan ook gekarakteriseerd worden als een jaar van bewustwording van de tijdgeest en het daarbij horende mensenrechten- of vredesideaal. In 2012 zou die bewustwording in klinkende munt omgezet kunnen worden, omdat ongemerkt steeds meer mensen aangestoken worden door de tijdgeest, waardoor de druk tot politieke vertaling van het mensenrechten- of vredesideaal met de dag toeneemt. Mede dankzij de wereldomvattende communicatiemedia zal die druk op zeker moment een kritische grens bereiken, waardoor het beleid er wel gehoor aan zal moeten geven. In een democratie bepaalt de meerderheid immers het beleid!
Een radicale koerswijziging staat ons dan ook te wachten, waardoor niet langer het dictatoriale primaat van de economie (wie betaalt bepaalt) bepalend is voor de koers van het beleid, maar het democratische primaat van de rechten van de mens. De rechten die niet te koop of beursgenoteerd zijn, maar ‘om niet’ bestaan en begrijpelijkerwijs op dito wijze maatschappelijk vertaald dienen te worden. De vertaling die automatisch het ‘gemeenschappelijk door alle volkeren en alle naties te bereiken (vredes-)ideaal’, zoals vermeld in de preambule van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, in het vizier brengt. Het wenkend perspectief dat op een gegeven moment niet langer verduisterd zal worden door kortzichtige nationale en partijpolitieke belangen en die van de (wapen-)industrie.

Het zit er dan ook dik in dat in 2012 de wereld van gedaante zal veranderen, dus omgevormd zal worden van een internationale statenanarchie waarin het recht van de sterkste koning kraait in een wereldomvattende democratie onder VN-vlag. Daarvoor zal onze volkerenorganisatie wel eerst omgebouwd moeten worden van een organisatie van regeringen die primair het nationaal belang vooropstellen, tot een mondiaal beleidsorgaan met bovennationale bevoegdheden die primair staat voor het algemeen of mondiaal belang. Geen onmogelijke opgave, omdat artikel 109 van het VN-Handvest – waarin gesproken wordt van een algemene conferentie van VN-lidstaten ter herziening van het Handvest – daar uitdrukkelijk de mogelijkheid toe biedt. Door het benutten daarvan zal de wereld langzaam maar zeker veranderen in een mondiale rechtsstaat onder auspiciën van de VN. Een wereldgemeenschap in de ware zin van het woord, die op basis van de alom onderschreven mensenrechten en onze fenomenale know how op elk gebied een gezamenlijk gedragen wereldbeleid van de grond weet te tillen waarmee de wereldproblemen en het daarmee gepaard gaande onrecht adequaat aangepakt kunnen worden.

Een duurzaam mondiaal beleid, waar niet alleen onze generatie maar met name ons nageslacht, toch onze eerste zorg!, de vruchten van plukken zal. Dankzij die onstuitbare maatschappelijke ontwikkeling zullen wij ons in 2012 gelukkig geen zorgen meer hoeven maken over gebrek aan werkgelegenheid en de daaruit voortvloeiende maatschappelijke onrust. Tot in lengte van dagen zal er immers werk genoeg zijn om de wereld-(winkel) met elkaar draaiende te houden in VN-verband! Elke dag weer.